Aunque parezca increíble, en los campos de exterminio nazis también se cantaba. Entre las canciones preferidas por los deportados, hay una vieja y bellísima cantiga sefardí -un romance de origen medieval- que casi llegó a convertirse en un himno para los prisioneros de origen judeo-español.
Se trata de la cántiga lírica ´Arvoles yoran por luvyas´, y tengo entendido que procedía de la ciudad griega de Salónica. La letra dice así:
Arvoles yoran por luvyas
I muntanyas por ayres
Ansi yoran los mis ojos
Por ti, kerida amante
Torno i digo: ke va ser de mi?
En tierras ajenas yo me vo murir
Enfrente de mi ay un andjelo
Kon sus ojos me mira
Yorar kero i no puedo
Mi korason suspira
Torno i digo: ke va ser de mi?
En tierras ajenas yo me vo murir.